Bracia Karamazow - powieść w czterech częściach z epilogiem - jedna z najwybitniejszych powieści Fiodora Dostojewskiego.

Przedstawia kilka dni z życia Fiodora Pawłowicza oraz jego synów: Iwana, Dymitra, Aloszy i nieślubnego (ojcostwo nie do końca udowodnione) Smierdiakowa. Powieść pisana była w latach 1878-80...
[click for more]. Poszczególne części utworu ukazywały się w czasopiśmie Russkij Wiestnik. W oddzielnym wydaniu powieść ukazała się w 1881...
[click for more] roku. Tłumaczenia na język polski dokonał Aleksander Wat...
[click for more] (wydanie z 1928 roku).

Ojcem rodziny Karamazowów był Fiodor Pawłowicz, pochodzący z rodu szlacheckiego, ale rozpustnik, cynik, błazen i skąpiec. Jego pierwsza żona, z lepszego niż Karamazowowie rodu, szybko zmarła. Kolejna była bardzo młodą kobietą, gdy urodziła synów. Również szybko zmarła. Karamazow zupełnie nie interesował się synami, pił i prowadził rozpustne życie. Starszymi chłopcami opiekował się służący Grzegorz wraz z żoną Marfią. W późniejszym czasie wszyscy synowie zamieszkali u dalekich krewnych w MoskwieMoskwa (ros.: Москва [Maskvá]) - Stolica i nawiększe miasto Rosji. Jeden z najciekawszych ośrodków turystycznych Europy. Znajduje się tam Mauzoleum Lenina. Najważniejszy ośrodek gospodarczy i kulturalny kraju. Siedziba najwyższych władz państwowych w tym prezydenta Rosji....
[click for more], wrócili do rodzinnego miasteczko dopiero jako dorośli ludzie, każdy z innych powodów. Najmłodszy Alosza miał zamiar zostać mnichem i mieszkał w monasterze, Dymitr zaś domagał się od Fiodora Pawłowicza zadośćuczynienia finansowego. Dymitr swego czasu był narzeczonym pięknej, wykształconej Katarzyny Iwanowny. Dziewczyna przysięgła sobie kochać go do końca życia, od czasu, kiedy w kryzysowej sytuacji pożyczył jej pieniądze, nic za to nie żądając( a gotowa była na każdą ofiarę). Dymitr zapałał jednak wielką namiętnością do Gruszeńki, utrzymanki starca Samsonowa, uznawanej przez ogół mieszkańców miasteczka za rozpustnicę. Młody Karamazow tracił na nią wszystkie pieniądze, siły i rozum. Pech chciał, ze taką samą namiętnością do Gruszy zapałał ojciec. W amoku zazdrości Dymitr nawet posunął się do pobicia go. Zupełnie innym typem osobowości był Alosza, najmłodszy Karamazow, chłopak nieco naiwny, ale dobry i niezwykle szlachetny, rozjemca sporów.

W monasterze był ulubieńcem starca Zosimy, szanowanego pustelnika, uważanego za cudotwórcę i jasnowidza (starcy - pustelnicy w prawosławnych klasztorach, mieli bardzo duży wpływ na wiernych; przez niektórych uważani niemalże za świętych, przez innych traktowani z niechęcią, a nawet wrogo). Zosima wiedział, ze Alosza nadaje się do życia świeckiego bardziej niż do klasztoru, dlatego mówił chłopcu o posłannictwie wśród ludzi. Zbiegło się to w czasie z wyznaniem miłosnym, jakie uczyniła Aloszy młodziutka Liza Chochłakow, dziewczyna czasowo przykuta do wózka inwalidzkiego. Kiedy Zosima zmarł, wszyscy spodziewali się, że jego ciało, jako człowieka świętego, nie ulegnie rozkładowi. Stało się inaczej – ciało zaczęło gnić bardzo szybko, wydzielając nieprzyjemną woń. Wierni, pod wpływem szoku, zanegowali całą świętość pustelnika. Wrażeniu temu uległ także Alosza, który w akcie desperacji udał się do Gruszeńki, gotowy na każdy grzech. Jednak ona nie sprowadziła go na manowce, wręcz przeciwnie, wyznała przed nim całe swe życie i oczyściła się z win. Alosza dowiedział się, że Grusza, jako młoda dziewczyna kochała polskiego urzędnika, niestety, on porzucił ja i ożenił się z inną. Tej nocy zaś dowiedziała się, ze ukochany owdowiał, przysłał po nią konie, a ona – mimo wahań – postanowiła do niego jechać. Jak się później okazało, Polakowi chodziło tylko o pieniądze, których dorobiła się była kochanka. W ślad za Gruszą do miejscowości Mokre wyrusza Dymitr. Jest w amoku. Kilka chwil wcześniej wdarł się do domu ojca, ogłuszył służącego Grzegorza i uciekł w poszukiwaniu kochanki. Kiedy jednak ucztował razem z nią w gospodzie, świętując jej odejście od Polaka i upajając się wzajemną miłością, wkroczył prokurator wraz z innymi przedstawicielami porządku publicznego. Dymitr został aresztowany pod zarzutem zabójstwa swego ojca. Wszystkie poszlaki świadczyły przeciwko niemu. Tylko Iwan dowiedział się od Smierdiakowa, że to nie Dymitr, ale właśnie Smierdiakow, jest mordercą. Niestety, w sądzie Iwan nie mógł bratu pomóc, ponieważ tuż po swoim wyznaniu Smierdiakow powiesił się. Dymitr został skazany na wieloletnią katorgę...
[click for more] za czyn, którego nie popełnił. Iwan i Katarzyna Iwanowna zaoferowali mu jednak pomoc w ucieczce do Ameryki, razem z Gruszą, której sąd zabronił towarzyszyć ukochanemu na Syberię Położenie Syberia (ros. Сибирь) - terytorium zajmujące większą częśc północnej Azji od Uralu na zachodzie do granicy działu wodnego Oceanu Spokojnego na wschodzie; od brzegów Oceanu Lodowatego na północy do stepów Kazachstanu i północnych granic Mongolii i Chin na południu. Powierzchnia ok. 10 mln km2. Należy do Rosji. W jej skład wchodzą następujące jednostki podziału terytorialnego:...
[click for more]. Powyższy tekst w skrócie przedstawia wątek główny. Wątki poboczne : rozterki Iwana, szarpanego wątpliwościami, chorego na zapalenie mózgu, który rozmawiał z szatanemszatan (hebr. תמם satan - nieprzyjaciel; w dziełach gnostyckich nazywany czasem Azazelem) - w judaizmie, chrześcijaństwie i islamie naczelna personifikacja zła oraz jego sprawca....
[click for more]; mały chłopiec Ilia, chory i biedny, który w scenie finalnej powieści umiera; Kola Krasotkin, inteligentny uczeń, przyjaciel Ilii, zafascynowany Aloszą i inne. Powieść jest bardzo obszerna i stanowi świetne studium psychologiczne ludzi opętanych namiętnościami, miotającymi się między cnotą a grzechem, między szlachetnością a nikczemnością. Postacie skonstruowane są bardzo realistycznie. Cały utwór uważany jest za jedno z najlepszych dzieł Dostojewskiego.